Uwaga!
Wiadomość, którą oglądasz ma format starej strony. W niektórych przeglądarkach mogą wystąpić problemy z wyświetlaniem.

Zamknij

Początki czołgu Tiger I (Panzerkampfwagen VI Ausf.E)

W październiku 1935 roku zaczęto myśleć nad opracowaniem czołgu zdolnego do pokonania francuskiego Char 2C (na zdjęciu poniżej). Dlaczego akurat 2C? Najprawdopodobniej dlatego, że Niemcy uznali ten czołg za swoje największe zagrożenie. To ciekawe, bo ta masywna, sześćdziesięciodziewięciotonowa bestia była przez wielu uważana za bardziej problematyczną niż pomocną na polu bitwy. 

Francuski Char 2C

Jedyną kwestią, jaką ustalono w trakcie wstępnych spotkań, było to, że silnik powinien osiągać moc nie mniejszą niż 600 KM, a w razie potrzeby nawet i 700 KM. Wówczas do projektu przystąpiła legendarna firma Maybach, po czym dyskusja rozpoczęła się na poważnie. Zastanawiano się, czy zastosować silnik szesnastocylindrowy, który wprawdzie wymagał zwiększenia komory silnikowej, ale pozwalał na uzyskanie odpowiedniej mocy. A może lepiej sprawdziłby się silnik dwunastocylindrowy, który nie dostarczyłby założonej mocy? 

Maybach HL210P45, oryginalny silnik Tygrysa „131”. Muzeum Czołgów w Bovington, Wielka Brytania

Tym samym rozpoczęto proces prototypowania Tygrysa. Zakontraktowano kilka firm, które konkurowały ze sobą, produkując własne prototypy.

Pierwszy próbny kadłub został zaprojektowany przez firmę Henschel, która nadała mu nazwę D.W.1 (Durchbruchswagen – „pojazd przełomowy”). Planowano połączyć go z opracowaną przez zakłady Kruppa wieżą próbną wyposażoną w krótkie działo kalibru 75 mm. Serię D.W. przeklasyfikowano później na serię VK 30.01, bardzo podobną do Panzer IV. Oznaczało to, że był to czołg o masie 30 ton, w wersji 01.

Kadłub VK 30.01

W wielu testowanych projektach montowano drążki skrętne biegnące w poprzek kadłuba. Umieszczenie ich blisko siebie pozwalało na użycie większej liczby kół nośnych i na lepsze rozłożenie masy pojazdu. Koła nośne zachodziły na siebie, co pozwalało na zwiększenie ich liczby. Takiego rozwiązania nie stosował praktycznie nikt poza Niemcami. 

VK 30.01 (H)

VK 36.01 (H) 

Tygrys ulegał kolejnym przemianom. W końcu zdecydowano się na wzmocnienie jego uzbrojenia. Zakłady Kruppa otrzymały polecenie opracowania wieży z działem kalibru 10 cm, co oznaczało konieczność dostosowania kadłuba VK 30.01 do nowego elementu To jednak okazało się niemożliwe bez zwiększenia dotychczasowej masy pojazdu. Opracowano więc wersję VK 36.01.

Niemieckie naczelne dowództwo znów włączyło się do projektu, tym razem żądając wyposażenia czołgu w działo kalibru 75 mm, a także w opancerzenie o grubości 100 mm z przodu i 60 mm na bokach czołgu. Z powodu swojej masy i braku materiałów prototyp VK 36.01 nigdy nie ujrzał światła dziennego. 

Dopiero w 1941 roku przestano się przejmować masą pojazdu, a sam Hitler był przekonany, że większe działa i grubszy pancerz stanowiły klucz do sukcesu. Stąd też wzięły się prototypy VK 45.01 (H) firmy Henschel i VK 45.02 (P) firmy Porsche.

Dodatkowo firma Maybach opracowała nowy silnik benzynowy V12 – HL210 P45.

Wielu uważa, że projekt układu sterowania w Tygrysie powstał na podstawie brytyjskich prototypów ciężkich czołgów pościgowych, ale to już zupełnie inna historia.

W tym czasie armie Hitlera posuwały się na wschód, gdzie teren usiany był kruchymi mostkami utrudniającymi używanie czołgów. To poskutkowało kolejnymi poleceniami dotyczącymi konstrukcji nowego pojazdu. Tym razem żądano, by znosił on głębokie zanurzenie w wodzie, co stanowiło kolejny problem techniczny do pokonania. 

Oba powstałe projekty zostały oparte na kadłubie opracowanym przez firmę Porsche, na którym zamontowano wieżę zakładów Kruppa z niezwykle sprawnym działem kalibru 88mm. Ten prototyp Tygrysa bardzo przypominał jego ostateczną formę.

Tygrys „131”, Muzeum Czołgów w Bovington, Dzień Tygrysa 2013  

Podsumowanie

Mam nadzieję, że udało mi się przedstawić Wam podstawowe fakty związane z procesem rozwoju tego legendarnego czołgu. Niestety wystarczyło mi czasu jedynie na opisanie najważniejszych wydarzeń, co oznacza, że musiałem na przykład pominąć prototyp VK 65.01 (o masie 65 ton).

Zapewne zauważyliście, że powstawanie Tygrysa było skomplikowanym procesem, szczególnie jeżeli wziąć pod uwagę fakt, że ostatecznie zbudowano tylko 1354 czołgi tego rodzaju. 

 

The_Challenger

Źródła:
  • T.L. Jentz, H.L. Doyle, Germany’s Tiger tanks – Tiger I & II: Combat Tactics.
  • Tiger Tank Workshop Manual, wyd. Haynes.
  • W. Schneider, Tigers in Combat, Volume 1.
Zamknij