Uwaga!
Wiadomość, którą oglądasz ma format starej strony. W niektórych przeglądarkach mogą wystąpić problemy z wyświetlaniem.

Zamknij

Akademia pancerna: Omówienie państw

Rekruci, Czołgiści, Dowódcy!

Witajcie na drugich zajęciach w Akademii Pancernej. Dzisiaj dokończymy temat rozpoczęty ostatnim razem, czyli Omówienie państw i klas czołgów. Ostatnio przedstawiliśmy USA, Niemcy i Chiny. Przyszedł czas na zajęcie się ZSRR, Francją, Wielką Brytanią i Japonią.

WAŻNE : Zgodnie z obietnicą rozpoczęła się ankieta na naszej stronie, gdzie możecie znaleźć trzy tematy i głosować na ten, który najbardziej Was interesuje. Zagadnienie z największą liczbą głosów zdobytą w ciągu tygodnia zostanie omówione w odsłonie Akademii Pancernej, którą opublikujemy po kolejnych, trzecich zajęciach, dotyczących modułów oraz wyposażenia. Tematy są następujące:

  • Rozpoczynanie bitwy
  • Sprzęt eksploatacyjny
  • Sukces w plutonie

Koniecznie zagłosujcie na zagadnienie, które mamy omówić jako następne! A teraz przejdźmy do dzisiejszego materiału.

ZSRR: Surowa moc


Ogólnie rzecz ujmując, radzieckie czołgi ucieleśniają stereotypowy obraz czołgu jako ciężko opancerzonego pojazdu bojowego z dużym działem. Pojazdy tego państwa, szczególnie czołgi ciężkie, są właśnie takie: ich pancerz jest solidny, a działa charakteryzują się wysokimi uszkodzeniami podstawowymi (ilością początkowych uszkodzeń zadawanych przy trafieniu). W wyniku tego ZSRR uznawane jest za jedno z łatwiejszych państw do grania i stanowi dobry wybór dla początkujących dowódców. Minusy radzieckich czołgów to ogólnie dość długi czas przeładowania i celowania oraz kiepska celność dział.

Radzieckie czołgi ciężkie: Doskonałe pojazdy do przeprowadzania szturmów oraz przesuwania linii frontu. Ze względu na swoje dobre opancerzenie i sporą liczbę PW mogą wytrzymać naprawdę wiele. Dodatkowo wyposażone są w działa zadające olbrzymie uszkodzenia jednym strzałem. Do wad należy zaliczyć ogólnie przeciętnawą mobilność oraz wspomniane wcześniej niską szybkostrzelność i słabą celność.

Radzieckie czołgi średnie: Wyjątkowo wszechstronne, nawet jak na standardy czołgów średnich, radzieckie pojazdy tej klasy mogą pełnić różnorodne funkcje na polu bitwy. Zawdzięczają to dobrej prędkości, zwrotności, przyzwoitym możliwościom operowania działem potencjałowi zadawanych uszkodzeń. Ich słabe strony to kiepski pancerz kadłuba oraz mały zakres opuszczenia działa, który ogranicza mocno możliwość stosowania taktyki krycia kadłuba.

Radzieckie czołgi lekkie: Wiele spośród tej grupy pojazdów należy do najszybszych czołgów w grze. Ta wyjątkowa cecha w porównaniu z niewielkimi rozmiarami powoduje, że nadają się na doskonałych zwiadowców – zarówno pasywnych (pozostających w ukryciu i obserwujących pole bitwy), jak i aktywnych (ruchliwych i agresywnych). Ich możliwość powodowania uszkodzeń jest mikroskopijna w bitwach wysokich poziomów, więc powinny byś używane przede wszystkim w roli zwiadu.

Radzieckie niszczyciele czołgów: Tutaj sprawa jest prosta – jak mocno potraficie ugryźć. Te bestie to głównie wsparcie mogące powodować wielkie uszkodzenia. Dostępne są dwie opcje rozwojowe: jedna z nich stawia na ruchliwość i ilość uszkodzeń na minutę, druga natomiast skupia się na dewastujących uszkodzeniach podstawowych. Obie linie mają jedną cechę wspólną – radzieckie niszczyciele nie posiadają wież. Oznacza to, że zmiana celu może wymagać obrócenia całego pojazdu, co wpłynie na jego celność. Inną wadą tej grupy pojazdów jest ich stosunkowo duża wrażliwość po wykryciu przez przeciwnika. Mogą zostać łatwo zniszczone, gdyż ich pancerz jest ogólnie dość zawodny, szczególnie z boków i z tyłu.

Radzieckie działa samobieżne: Ogólnie radziecka artyleria na większości poziomów charakteryzuje się równowagą między celnością i potencjalnymi uszkodzeniami. U wysokopoziomowych pojazdów nacisk przeniesiony zostaje w stronę większych uszkodzeń podstawowych. Większość radzieckich dział samobieżnych charakteryzuje się także stromym torem lotu pocisku – oznacza to, że ich pociski wznoszą się stosunkowo wysoko, a potem spadają na cel. W wielu przypadkach umożliwia to trafienie przeciwnika schowanego za całkiem solidną i dużą zasłoną.

 

Francja: Siewcy pocisków


Charakterystyki pojazdów tego państwa różnią się wyraźnie między niskimi i wysokimi poziomami. Maszyny z początków drzewa technologicznego są raczej powolne i dość twarde ze słabymi działami, natomiast późne modele praktycznie nie mają pancerza, ale są szybkie i przenoszą potężne uzbrojenie zautomatycznymi systemami ładującymi, zdolne do zadawania bardzo dużych uszkodzeń w seriach strzałów. Brak odpowiedniego opancerzenia powoduje, że gra francuskimi czołgami jest trudna, ale jeśli opanuje się tę umiejętność, pozwalają one na wywieranie dużego wpływu na losy bitwy.

Francuskie czołgi ciężkie: Pierwsze francuskie ciężary, z którymi się spotkacie, można opisać w najlepszym przypadku jako nieskore do współpracy. Powody są dwa: prędkość i pancerz (a raczej ich brak). Działa potrafią zaserwować niezłe uszkodzenia, ale niestety ich celność i czas celowania pozostawiają wiele do życzenia. Kiedy jednak opracujecie modele wyposażone w systemy automatycznego ładowania, doświadczenie gry zmienia się diametralnie. Późne czołgi ciężkie są nadal miękkie i duże, ale w przeciwieństwie do swoich poprzedników o wiele bardziej mobilne, a dzięki autoloaderom potrafią zredukować pulę PW przeciwnika do poziomu krytycznego w ciągu kilku sekund.

 Francuskie czołgi średnie: Obecnie w grze występują w sumie tylko trzy francuskie średniaki. Najwcześniejszy z nich, D2, pod pewnymi względami jest podobny do innych niskopoziomowych francuskich pojazdów – jest powolny, dobrze opancerzony i słabo uzbrojony. Dwa pozostałe stanowią szczytowe modele francuskiej linii czołgów lekkich/średnich i są naprawdę mocne. Ich siła wynika z połączenia ruchliwości i dużego potencjału uszkodzeń w serii, możliwych do zadania dzięki systemowi ładującemu. Oczywiście, jak w przypadku czołgów ciężkich, charakteryzują się praktycznie nieistniejącym pancerzem.

 Francuskie czołgi lekkie: Po wydostaniu się z poziomu powolnych stalowych pudeł uzyskacie dostęp do francuskich czołgów lekkich, które stanowią unikalną grupę pojazdów wsparcia. Czołgi lekkie ten nacji, podobnie jak ich ciężcy krewniacy, stawiają mobilność ponad ochroną, co w połączeniu z niewielkimi rozmiarami czyni z nich wyjątkowo skutecznych zwiadowców. Co więcej, one też wyposażone są w automatyczne systemy ładujące, pozwalające na skuteczne wspieranie drużyny, gdy pojawi się okazja.

 Francuskie niszczyciele czołgów: Cechą charakterystyczną tej grupy pojazdów jest zdecydowanie siła ognia, bardzo dobra nawet na najniższych poziomach. Ich działa posiadają świetną wartość penetracji oraz dobrą celność, co pozwala rozprawiać się z przeciwnikami z dużych odległości o skutecznie mierzyć w ich słabe punkty. Wczesne modele nie są ruchliwe ani dobrze opancerzone. Bardziej zaawansowane maszyny są szybsze i posiadają mocniejszy pancerz przedni. Niestety ich boki i tył są bardzo słabo chronione. 

 Francuskie działa samobieżne: Francuska artyleria jest wyjątkowo mobilna i celna, co pozwala jej wywierać w bitwie sporą presję na drużynie przeciwnej. Ze względu na swoją szybkostrzelność pojazdy te mogą skutecznie nękać wykrytych przeciwników, pakując w nich pocisk za pociskiem w stosunkowo krótkich odstępach czasu. Ich wadą jest niewielka ilość powodowanych uszkodzeń, przynajmniej w porównaniu z artylerią innych państw.

 

Wielka Brytania: Niezmordowane żądło 


Pojazdy pancerne z Wysp Brytyjskich ogólnie przedkładają szybkostrzelność oraz penetrację (zdolność do przebijania pancerza pojazdów przeciwnika) nad obrażenia podstawowe. W miarę wchodzenia wyżej na drzewie technologicznym zauważycie różnice pomiędzy cechami wczesnych i późnych maszyn. Pierwsze z nich zostały zaprojektowane jako ciężkie i powolne czołgi piechoty albo szybkie i kruche czołgi kawaleryjskie. Późniejsze modele zostały stworzone zgodnie z doktryną czołgu uniwersalnego i jako takie są bardziej zrównoważone.

Brytyjskie czołgi ciężkie: Czołgi ciężkie tego państwa zaczynają jako czołgi piechoty, co oznacza, że są wolne i nieszczególnie dobrze opancerzone. Rekompensują to wspomnianymi wcześniej szybkostrzelnością i dobrą celnością. W miarę wzrostu poziomów kolejne modele stają się bardziej mobilne i jeszcze celniejsze, szczególnie w ruchu. Pancerz pozostaje stosunkowo słaby, ale w przeciwieństwie do początkowych pojazdów tej linii jego płyty są nachylone, dzięki czemu mogą odbić pocisk czy dwa.

 Brytyjskie czołgi średnie: Brytyjskie średniaki zaczynają bardzo podobnie jak ich więksi krewniacy – jako powolne czołgi piechoty. Później jednak rozwijają się w bardziej uniwersalne pojazdy wsparcia, posiadające bardzo dużą szybkostrzelność i doskonałą celność, lecz raczej niezachęcające uszkodzenia podstawowe. Jednak ich dobra mobilność powoduje, że stanowią naprawdę wartościowe jednostki wsparcia.

 Brytyjskie czołgi lekkie: Te pojazdy są jak na razie ograniczone do początkowych czołgów niskich poziomów, bez prawdziwych średnio- i wysokopoziomowych maszyn zwiadowczych. Mogą być trochę szybsze niż ich odpowiedniki z innych państw, ale słaba prędkość obrotu (zdolność czołgu do skręcania i obracania się) powoduje, że ta różnica staje się praktycznie niezauważalna.

 Brytyjskie niszczyciele czołgów: Wczesne modele brytyjskich niszczycieli to głównie warianty innych pojazdów, co powoduje, że są szybkie, ale słabo opancerzone. Na wyższych poziomach jednak modele stają się wyraźnie wolniejsze i wyposażone o wiele grubszy pancerz. W wyniku tego nadają się doskonale zarówno do walki w pierwszej linii, jak i na pozycjach obronnych. Linia kończy się na FV215b (183), który jest uznawany za jeden z najniebezpieczniejszych pojazdów w grze ze względu na wyjątkowo potężne działo.

 Brytyjskie działa samobieżneArtyleria tego państwa może być dość zróżnicowana i posiadać różne charakterystyki zależnie od konkretnego modelu pojazdu. Większość z nich jednakże cechuje się dużym zakresem ruchu działa w poziomie, co umożliwia im zmianę celów bez potrzeby poruszania kadłuba. Późne modele posiadają duże nadbudowy oraz dość wysokie uszkodzenia podstawowe.

 

Japonia: Nieuchwytny smok


Najnowsze państwo w grze, Japonia, zaczyna podobnie jak Chiny z zagraniczną konstrukcją – francuskim czołgiem Renault. Jednak w przeciwieństwie do Chin, japońskie projekty zaczynają się już od II poziomu. Ogólnymi cechami pojazdów tego państwa są: dobra możliwość opuszczenia działa, zrównoważony stosunek szybkostrzelności i uszkodzeń podstawowych oraz doskonałe wartości penetracji. Ogólne wad to cienki pancerz, dość duże sylwetki oraz nieszczególnie wysoka prędkość maksymalna. W wyniku tego pojazdy te wymagają uważnego prowadzenia i z tego powodu raczej nie są najlepszym wyborem dla niedoświadczonych dowódców. 
Obecnie japońskie drzewo technologiczne zawiera tylko czołgi lekkie i średnie.

 Japońskie czołgi średnie: Sprawdzają się świetnie w funkcji wsparcia i nadają doskonale do nękania przeciwników związanych walką z sojuszniczymi czołgami ciężkimi. Mimo bycia niezbyt szybkimi są wystarczająco zwinne, by wykonywać sprawne manewry oskrzydlające, wystarczająco celne, by trafiać w słabe punkty przeciwnika ze sporych odległości, a ich szybkostrzelność może czasem powodować u wrogów ataki paniki. Co więcej, obniżenie działa pozwala im wykorzystywać na swoją korzyść pagórkowaty teren. Ze względu na kiepski pancerz należy jednak unikać bezpośrednich konfrontacji i starać się wspierać sojuszników z drugiej linii.

 Japońskie czołgi lekkie: Obecnie w grze znajdują się tylko cztery japońskie czołgi lekkie, z których trzy to rodzime projekty. Mimo tego, że są praktycznie takie same, jak startowe pojazdy innych państw, wyróżniają się stosunkowo dobrą prędkością, zwinnością oraz siłą ognia. Ponownie jednak pojawia się kwestia cienkiego opancerzenia oraz niewielkiej puli PW, co sprawia, że nie są szczególnie dobre w funkcji zwiadu.

 

WAŻNE : Pamiętajcie, że niniejsze omówienie przedstawia każde z państw w ogólnym zarysie. Pojazdy różnią się od siebie projektem i przeznaczeniem, więc możecie napotkać  wyjątki  od reguł zaprezentowanych w tym artykule. Oznacza to, że czołgi, które znajdziecie w wybranym drzewie technologicznym, mogą do pewnego stopnia różnić się charakterem od ogólnego opisu związanego z ich pochodzeniem. Z tego względu zachęcamy Was do eksperymentowania ze swoimi czołgami i wybrania takiego stylu gry, jaki najbardziej Wam odpowiada.

Na tym zakończyliśmy nasze Omówienie państw i klas pojazdów. Teraz powinniście być w stanie podjąć świadomą decyzję dotyczącą wyboru Waszego pierwszego państwa, dzięki czemu będziecie mogli lepiej wykorzystać mocne strony – zarówno swoje, jak i Waszego czołgu. Pamiętajcie, że następnym razem omówimy Moduły i wyposażenie. Wróćcie więc na następne zajęcia, aby podnieść swoje umiejętności bojowe. Nie zapomnijcie także zagłosować na zagadnienie, o którym chcecie się dowiedzieć więcej przy okazji kolejnego spotkania w Akademii Pancernej!

 

Do zobaczenia następnym razem. Dowódcy, do boju!

Zamknij